02-03-09

Museeuw ziet toekomst als motorrijder in de koers

smalle banner

 

DSC00125_320x213

Johan Museeuw (43) genoot zaterdag met volle teugen van zijn debuut als bordjesman in de Omloop Het Nieuwsblad. 'Dit was zo'n dag om gelukkig te zijn met de kleine dingen in het leven.'



Dinsdag 13 augustus 2000: een op het eerste zicht rustige zomerdag in het West-Vlaamse Gistel. Profwielrenner Johan Museeuw, vergezeld door vrouw en zoon, maakt een rustig plezierritje op zijn Harley Davidson. Zonder enige stress. Met overwinningen in Parijs-Roubaix, Omloop Het Volk en Brabantse Pijl kan zijn seizoen toch niet meer stuk. Maar vlakbij zijn ouderlijke woning slaat het noodlot toe. Museeuw wordt op ongelukkige wijze aangereden door een wagen. Aan een haast belachelijke snelheid van 25 km/u dan nog. De gevolgen zijn echter dramatisch. Museeuw breekt zijn sleutelbeen, zijn kuit en enkel, loopt een schedelbasisfractuur op en ligt wekenlang in een diepe coma. Maanden daarna kampt de Leeuw nog altijd met evenwichts- en coördinatiestoornissen. Patrick Lefevere vertelt later dat hij twee Museeuwen gekend heeft: de Johan van voor het motorongeluk en die van erna.

Zaterdag 28 februari 2009: Johan Museeuw, 43 intussen, kruipt voor de eerste keer weer op de moto. En niet zomaar voor een zondagsritje door de West-Vlaamse polders. Vandaag is hij bordjesman in de eerste editie van de Omloop Het Nieuwsblad. Met angst, na die vreselijk ervaring, 8,5 jaar geleden? 'Nee, ik zat helemaal niet met de bibber', laat de tevreden Gistelnaar achteraf weten. 'Ik had een heel ervaren motorrijder bij me. En met een bange bordjesman zou het ook niet goed afgelopen zijn. Vergelijk het best met een renner. Als die met faalangst aan de start van een wedstrijd verschijnt, is hij al tien procent van zijn mogelijkheden kwijtgespeeld. En dan mag je een mogelijke zege wel op je buik schrijven. Voor iemand op de moto geldt dezelfde ongeschreven wet.'

Foutjes

Museeuw had vooraf verklaard weer in de buik van het peloton te willen zitten. 'Al kan je geen vergelijking maken met de renners. Die moesten zware inspanningen leveren terwijl ik rustig op mijn moto kon zitten. Al zag ik vanuit mijn positie veel zaken die ik als renner niet kon vaststellen. Je maakt het tactische steekspel van dichtbij mee en je ziet dat er foutjes gebeuren. Ook het stresserende gedoe net achter de renners viel me op. Als renner let je daar zo niet op, wat er zich in de ploegleiderwagen afspeelt. Wat ben ik daarvan verschoten! Ik had het me helemaal niet zo voorgesteld.'

Is het motoravontuur door de Vlaamse Ardennen voor herhaling vatbaar? Als het van een duidelijk gelukkige Museeuw afhangt: graag. 'Ik had vandaag een fantastisch gevoel op de moto. Het was ook al zo lang geleden dat ik nog eens op een moto gekropen was. Nu heb ik echt weer zin om er vaker mee te gaan rijden. Het belangrijkste in het leven is om gelukkig te zijn met de kleine dingen, dat heb ik intussen wel geleerd. Je moet ernaar op zoek gaan en vandaag was zo'n dag. Niet de gelukkigste uit mijn leven maar toch zeker een plaatsje bij de beste tien waard. En misschien opent het wel perspectieven voor later. Ik denk eraan om zelf op termijn de koers met de moto te volgen.'

 

07:52 Gepost door Marcel in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.